ترانه ی بادبادک

ترانه ی بادبادک

ترانه ی بادبادک

 

 

 


 

 

بهترین درسایِ زندگیمُ ، رو

تخته ی سیاهِ شب ، یاد میگیرم

آدما معلمایِ خوبین

اسممُ توو آسمونا ، می بینم

می بینم چه با کلاسُ پولدارم

هر چی که بخوام ، برام فراهمه

می دونم بزرگ میشم ، یه جوریکه

آرزوهامم واسم ، جهنمه

سهمِ من از دنیا چن تا گُله

چن تا فالِ که توو دستای منه

صب تا شب خیابونا رو دور زدن

هر چی ام که را برم ، بازم کمه

بادبادک ، از اون بالا خوب نگا کن

واسِ قشرِ من نونم ! شده گرون

دردِ دلهامُ شنیدی ، مگه نه

به خدا سلامِ من رو برسون


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *